Laura Smulders wist zondag eindelijk haar winst te pakken in de wereldbeker. Haar eerste van het seizoen. Na twee mislukte pogingen in Manchester, ging het zondag dan eindelijk goed en pakte ze haar welverdiende winst.

Ze heeft er flink voor moeten knokken, maar tijdens de tweede wereldbeker op Papendal, wist Smulders eindelijk de winst te pakken. In Manchester had ze het twee dagen aan de stok, met de Amerikaanse, Alise Willoughby. En ook op de zaterdag op Papendal kwamen de twee kemphanen elkaar tegen in de laatste bocht. Hierdoor ging de winst zaterdag naar een ander Nederlandse, namelijk Judy Baauw. Willoughby werd tweede en Smulders moest genoegen nemen met een derde plaats. Een plek waar ze niet voor op de fiets zit. Smulders: “Alise is sneller op het eerste stuk en ik ben sneller op de baan en dan kom je elkaar ergens tegen. En dat we dan niet allebei op de baan kunnen blijven is dan jammer. We willen gewoon allebei heel graag winnen en geven dan allebei niet toe. Ik baal er gruwelijk van, maar ik blijf er niet achter zitten. Ik wil gewoon winnen en niet tweede worden.”

Photo: Craig Dutton

Zondag had de Amerikaanse wederom de betere start en daardoor moest Smulders in de achtervolging. Het leek een herhaling van de finale van zaterdag. Maar deze keer maakte de Nederlandse haar move voor de laatste bocht. Met een uitstekend derde stuk, wist ze Willoughby op snelheid te passeren en ging ze voorlangs de laatste bocht in. “Ik had een Deja Vu richting die laatste bocht. Maar ik wilde niet weer hetzelfde laten gebeuren als de dag ervoor. Ik wilde eigenlijk buitenom gaan en dan in de bocht een high-low maken. Maar ik zag dat ze vaart minderde en zo kon ik haar voor de bocht al pakken. En toen ik die laatste bocht in ging, wist ik dat de winst binnen was.” Het publiek was uitzinnig met de actie van Smulders en schreeuwde haar over de streep. De buit was binnen en hij voelde als een verlossing.