Photo: Craig Dutton

De eerste dag op Papendal… Laten we beginnen bij DE BAAN, wat een biljartlaken was dat! Zoals een baan hoort te zijn! En dan het weer. Op de wind na, was het af en toe ideaal. Niet te warm, maar ook zeker niet te koud. Bij de mannen was Niek kimmann oppermachtig en om heel eerlijk te zijn vond ik de rest van Team NL, op Jay en de “jonkies” na, een klein beetje tegen vallen. Maar Niek die met 35.3s een ongekende tijd klokte en zelf dacht dat 35.0s mogelijk was, trok dit meer dan recht. Als ik deze tijden zie en vergelijk met mijn “hoogtij” dagen, word ik lichtelijk jaloers. Verder vond ik David Graf, als oud gediende, spectaculair goed rijden. Met natuurlijk hier en daar een Fransman die altijd goed en aanwezig zijn op het hoogste niveau. Bij de dames genoot ik van Alise Willoughby. Maar ik moet erbij zeggen dat onze eigen Judy baauw, erg slim reed. Ze was niet perse de snelste, maar de manier waarop ze reed, hou ik wel van. Laura en Ruby reden ook een prima resultaat. En met de resulaten op de zaterdag, doet Team NL weer goede zaken richting de OS in Tokyo. Waar het volgend jaar toch allemaal om draait.

De tweede dag, heb ik helaas niet alles gezien. Dus kan ik pas vanaf de 1/8 finale mijn visie loslaten op deze dag. Het was frisser dan de eerste dag. Voor ons als toeschouwers nadelig, maar voor onze sporters leek het nagenoeg op ideale omstandigheden. Ik moet zeggen, dat zowel bij de dames als de heren, dezelfde namen naar voren kwamen. Wat mij en vele met mij denk ik opviel, was dat Laura Smulders er bovenuit stak bij de dames in de kwalificatie rondes. Bij de heren vond ik Dave van der Burg goed rijden tot z’n valpartij. Daarnaast zijn Joris Daudet en Niek Kimmann “gewoon zekerheidjes” geworden om hunzelf te plaatsen voor een finale-/podiumplek. Alleen daar zit ook een MAAR bij, want je kunt daar in Bmx land eigenlijk nooit vanuit gaan! Dit brengt ons tot de finales… Bij de dames reed Laura een goede rit. Alise was haar in het begin te snel af, maar op het derde stuk liet ze haar klasse even zien. Op fenomenale wijze, nam ze de eerste plek over en bracht deze veilig naar huis! Toen de Heren… Ik moet zeggen dat ik er niet geheel blanco naar keek. Sorry dames, ik heb WEL Niek z’n 06-nummer! Dus gaande weg was er al contact geweest. Maar ondanks dat Niek zich overreden voelde door een vrachtwagen, toen hij opstond die ochtend, liet hij het er vrij eenvoudig uit zien. Hij wist zelfs in zijn laatste rondje (de Finale), onder de bijna magische 35 seconden grens te duiken! Dit getuigt van ongekende klasse. Het gerucht gaat de ronde, dat hij al aan een 34.5s denkt (onder ideale omstandigheden)! Ik had geen pet op, maar anders had ik deze afgenomen uit respect! Want alle aanwezige waren getuige van een ware BMX les.

Dit brengt ons tot het einde van mijn eerste column voor BMX Report. Ik heb genoten van de wedstrijden op Papendal. De organisatie heeft wederom progressie laten zien. Het liep vrijwel allemaal op rolletjes, maar dat komt natuurlijk ook omdat ze er steeds meer ervaring in krijgen. Dus Papendal bedankt voor het naar mijn idee, organiseren van wederom de best georganiseerde World Cups van 2019. Bedankt voor het lezen en laat even weten, wat jullie ervan vonden!

Tot de volgende…

– Jelle van Gorkom #37